Η Δέσποινα Λιαράκου κατάγεται από τη Μονεμβασιά. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στη Θεσσαλονίκη, Γλωσσολογία στην Τουλούζη και Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο της Νίκαιας στη Γαλλία. Εργάστηκε για αρκετά χρόνια στην Ελλάδα ως στέλεχος Μάρκετινγκ & Επικοινωνίας στα ΜΜΕ και ως σύμβουλος επικοινωνίας στην Περιφέρεια Αττικής. Από το 2014 εργάζεται στην Κύπρο, όπου ζει με τον σύζυγο και τα δύο τους παιδιά, και δραστηριοποιείται στον χώρο του βιβλίου. Yλοποιεί προγράμματα φιλαναγνωσίας στα σχολεία, διοργανώνει φεστιβάλ και βιωματικά εργαστήρια για παιδιά, ενώ έχει δημιουργήσει την Παιδική Λέσχη Ανάγνωσης στο Ανοικτό Σχολείο Δήμου Κ. Πολεμιδίων. Από το 2022 συνεργάζεται με το The Limassol International Book Fair, τη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Λεμεσού. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διατηρεί την ομάδα φιλαναγνωσίας Μικροί Βιβλιοφάγοι στην Κύπρο|LittleBookwormsinCyprus, όπου γράφει απόψεις για την παιδική λογοτεχνία. Το πρώτο της βιβλίο Όταν η φαντασία πάει σχολείο! σε εικονογράφηση Ρένιας Μεταλληνού κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Τελεία. Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορεί το βιβλίο της Το Σπιρτόκουτο (Βραχεία λίστα Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας Κύπρου 2023) σε εικονογράφηση της Γιώτας Κοκκόση. Δύο ακόμη βιβλία της είναι υπό έκδοση.
INSTAGRAM & Tik Tok: @littlebookwormscy
Οι ερωτήσεις της συνέντευξης επιλέχθηκαν από το Thisisus.gr και από μια ομάδα παιδιών (Χρήστος, Νεφέλη, Σοφία, Μάριος, Μαίρη, Βαγγέλης, Γιώργος, Φαίδωνας) που αγάπησαν το βιβλίο Το Σπιρτόκουτο. Με αφορμή το βιβλίο, δείτε τις υπέροχες κατασκευές που έκανε η Ανδρομάχη Καλλιβρούση και οι μαθητές της. Διαβάστε εδώ λεπτομέρειες.
Το βιβλίο θα το βρείτε εδώ.
Γιατί Σπιρτόκουτο; Ο τίτλος του βιβλίου είναι πολύ ξεχωριστός! Πως προέκυψε;
Είχα γράψει μια μικρή ιστορία που λεγόταν Το κουτί, αλλά ένιωθα πως ο τίτλος δεν έχει καθόλου φαντασία. Οπότε έστυβα το μυαλό μου, για κάτι πιο ευφάνταστο. Ένα μεσημέρι -ήταν ακόμη χειμώνας, αλλά έκανε ζέστη- εκεί που περπατούσα κι έπαιζα στο μυαλό μου με τη λέξη κουτί, άκουσα μια συγχορδία εντόμων. Κοντοστάθηκα και κοίταξα ψηλά στο δέντρο. Ήταν άραγε τζιτζίκια; Και τι έκαναν εκεί πάνω χειμωνιάτικα; Κάπως έτσι, ένα απλό κουτί μεταμορφώθηκε σε σπιρτόκουτο που μπορεί να παίξει με το φως και το σκοτάδι.
«Είναι πιο δύσκολο να γράφεις για παιδιά, γιατί πιο δύσκολα κρατάς την προσοχή τους» μας έχει πει ο Ρόαλντ Νταλ. Πόσο απαιτητικό θεωρείς το παιδικό κοινό;
Για να γράψει κανείς για παιδιά, πρέπει να γίνει ο ίδιος παιδί και να μιλήσει τη γλώσσα τους. Όχι να αφηγηθεί τα δικά του παιδικά χρόνια, γιατί εκείνα είχαν μια άλλη γλώσσα. Εκεί θα έλεγα πως είναι η δυσκολία, αλλά και η μεγάλη πρόκληση.
Πιστεύεις πως κάποια βιβλία οι συγγραφείς τα κουβαλάνε μέσα τους; Υπήρχε το Σπιρτόκουτο στη ζωή σου πολύ πριν εκδοθεί;
Υπάρχει συχνά, καλά κρυμμένος μέσα μας ο σπόρος μιας ιδέας, που κάποια στιγμή με την κατάλληλη φροντίδα ή συνθήκες μπορεί να φυτρώσει. Υπ’ αυτή την έννοια, κάθε ιστορία την κουβαλάμε μέσα μας.
Ανακάλυψα πρόσφατα ότι το Σπιρτόκουτο το κουβαλούσα πράγματι μέσα μου από τα φοιτητικά μου χρόνια.
Όταν η φίλη μου η Τερψιθέα, μού έστειλε μια φωτογραφία του βιβλίου και δίπλα μια κάρτα που της είχα γράψει με δώρο ένα μικρό ξύλινο κουτάκι, γούρλωσα τα μάτια, όπως δεν τα έχω ξαναγουρλώσει στη ζωή μου! Η κάρτα ήταν ουσιαστικά μια περίληψη του Σπιρτόκουτου.
Πως διαλέγεις τα θέματα για τα παιδικά σου βιβλία; Τι παίζει ρόλο στις επιλογές σου; Σε επηρεάζουν σε αυτό τα παιδιά σου ή οι μαθητές σου;
Κάποιες θεματικές μου τραβούν περισσότερο το ενδιαφέρον από κάποιες άλλες. Λειτουργώ με μεγαλύτερη ευαισθησία. Θα μου επιτρέψετε όμως να μην τις αποκαλύψω, γιατί εύχομαι σύντομα να τις δούμε τυπωμένες.
Θα έλεγα πως ρόλο στις επιλογές κάθε συγγραφέα παίζει η μέχρι τώρα πορεία του, τα βιώματα, τα γενικότερα ενδιαφέροντα, αλλά και οι ειδικές γνώσεις που μπορεί να έχει σε κάποιον τομέα.
Η επαφή με τα παιδιά πάντα βοηθάει, γιατί σε βοηθούν να δεις τον κόσμο με τα μάτια τους, να νιώσεις τον αυθορμητισμό τους, τις ανησυχίες και τα συναισθήματά τους.
Στο Σπιρτόκουτο κρατάμε όλα μας τα συναισθήματα! Εσύ πως πιστεύεις πως πρέπει να διαχειρίζονται τα παιδιά τα «δύσκολα» συναισθήματα;
Η Σοφία, η ηρωίδα της ιστορίας επέλεξε κάποια στιγμή να συσσωρεύσει τα συναισθήματά της. Αυτό την οδήγησε σε μια συναισθηματική απομόνωση. Μέσα από την ιστορία του Σπιρτόκουτου, θέλησα να μιλήσω για την έκφραση των συναισθημάτων και το μοίρασμα. Τα δύσκολα μπορεί να γίνουν πιο εύκολα αν τα βγάλουμε από μέσα μας.
«Ανοιχτό, τραγουδάει! Κλειστό, σταματάει! Φως, τραγουδάει! Σκοτάδι, σταματάει!» Εσένα τι σε κάνει να τραγουδάς στο φως και τι σε φοβίζει;
Τραγουδώ για τα απλά και τα καθημερινά. Για κάθε στιγμή που μου δίνει χαρά, γέλιο, ευτυχία και ολοκλήρωση. Με φοβίζει η βία, η αναλγησία, ο ατομικισμός.
Τι θα έκλεινες μέσα στο δικό σου Σπιρτόκουτο;
Προσπαθώ, όπως και η ηρωίδα του βιβλίου, να το ανοίγω και να το τακτοποιώ. Να μοιράζομαι και να πετώ ό,τι είναι περιττό. Θα έκλεινα, λοιπόν, τα χρώματα του ουράνιου τόξου για να έχω πολύχρωμα όνειρα. Και αστερόσκονη για να λαμπυρίζει στο σκοτάδι.
Ήθελες από μικρή να γίνεις συγγραφέας; Πως έρχεται μια τέτοια απόφαση;
Ήθελα να γίνω ιστορικός, αθλήτρια, επιχειρηματίας! Ποτέ όμως συγγραφέας.
Πάντα διάβαζα πολλά βιβλία και ήθελα να γράφω. Ένιωθα μια έλξη προς τις γλώσσες και την επικοινωνία. Έκανα μάλιστα συλλογή από αποκόμματα εφημερίδων όπου σημείωναν την ετυμολογία των λέξεων ή συχνά λάθη της ελληνικής γλώσσας. Όταν διάβαζα βιβλία, επειδή είχα κυρίως βιβλία ενηλίκων, σημείωνα τα αποσπάσματα που δεν καταλάβαινα για να τα ξαναδιαβάσω μεγάλη. Σχεδόν τα απομνημόνευα για να τα αποκωδικοποιήσω όταν θα ήμουν έτοιμη. Μέχρι που άρχισα να τα μπερδεύω μεταξύ τους και να φτιάχνω νέες, δικές μου ιστορίες. Αν πάω λοιπόν, πολλά χρόνια πίσω, από τη μαθητική μου ηλικία ακόμη, μπορώ να βρω αρκετά δείγματα ότι η συγγραφή με ενδιέφερε. Αλλά, ποτέ δεν είχα σκεφτεί πραγματικά να γίνω συγγραφέας.
Θέλουμε να γνωρίσουμε τη Δέσποινα Λιαράκου – Ερωτήσεις παιδιών:
-Σου αρέσουν τα τζιτζίκια;
Μου αρέσει πολύ το τραγούδι τους και τα διάφανα φτερά τους.
-Φοβάσαι το σκοτάδι;
Νομίζω δεν το φοβήθηκα ποτέ. Όταν ήμουν μικρή έπαιζα κρυφτό στο χωριό ως τα μεσάνυχτα. Οπότε αγάπησα το φως του φεγγαριού και τη μυρωδιά του νυχτολούλουδου. Γιατί και το σκοτάδι μπορεί να έχει τις ομορφιές του.
-Τι παιχνίδια έπαιζες όταν ήσουν μικρή;
Και τι δεν έπαιζα! Κατ’ αρχάς, έκλεινα τζιτζίκια σε σπιρτόκουτα.
Είχα μονίμως φαγωμένα γόνατα από το τρέξιμο. Κυνηγητό, κρυφτό, ποδήλατο στους δρόμους του χωριού και στάκαμαν (ένα παιχνίδι εντελώς δικό μας που θα έλεγα ότι συνδύαζε το κρυφτό με το παρκούρ!)
Είχα κι ένα αγαπημένο επιτραπέζιο παιχνίδι με κάρτες, δώρο του αδερφού μου. Με τις κάρτες έφτιαχνα ομοιοκαταληξίες. Ακόμη θυμάμαι αυτό το ζευγαράκι: πεπόνι – αμόνι!
-Ποιο είναι το αγαπημένο σου παγωτό;
Σοκολάτα και φράουλα. Δυο γεύσεις μαζί, σφιχταγκαλιασμένες!
-Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;
Είναι το πράσινο. Το αγαπώ ακόμη περισσότερο όταν ανακατεύεται με το μπλε και φτιάχνουν το τυρκουάζ της θάλασσας ή το πετρόλ.
-Που σου αρέσει να πηγαίνεις Διακοπές;
Παντού! Αρκεί να ανακαλύπτω νέους κόσμους.
διαβάστε επίσης:
Συνέντευξη Έφη Φωτεινού «Οδός Σχεδίας» από τις εκδόσεις Memento –Thisisus.gr
Συνέντευξη Κώστας Πούλος | «Τα Ελληνικά» από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος με διασκευές κλασικών έργων της ελληνικής λογοτεχνίας –Thisisus.gr
Το Σπιρτόκουτο της Δέσποινας Λιαράκου -Thisisus.gr
ΜONTESSORI: Μάθε – Παίξε – Γέλασε από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος -Thisisus.gr
«Ένα τραπέζι γεμάτο ΝΑΙ!» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Sweet Serendipities -Thisisus.gr
«Εμείς» της Paloma Valdivia από τις Εκδόσεις Μάρτης -Thisisus.gr
Φτιάξτε ΤΟ ΣΠΙΡΤΟΚΟΥΤΟ που κρατά τις αναμνήσεις μιας σχολικής χρονιάς -Thisisus.gr
Σελ Σιλβερστάιν : «Το δέντρο που έδινε» και «Ποιος Θέλει έναν Φτηνό Ρινόκερο;» κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Διόπτρα -Thisisus.gr
